Nostaljik Türk filmleri  |   Nostaljik Yabancı filmler  |   İstanbul AVM'ler  |   Ankara AVM'ler  |   İzmir AVM'ler  |   Kıbrıs AVM'ler  |  

Denizli

Denizli (kent) (sehir)

Denizli (kent), Denizli ilinin merkezi. Ege bölgesinin en yüksek dağıolan Honaz dağının kuzeybatı eteklerindeki tepelerin önünde, deniz düzeyinden 450 m yüksekte yeralan Denizli kentinin nüfusu 204 168`dir.
TARİH Denizli kenti, Eskiçağ kentlerinden Laodikeia`nın yerini aldı. Laodikeia, günümüzdeki Denizli`nin 7 km kadar kuzeyinde İ.Ö. III. yy`da Selefki kralı Antiokhos II tarafından kuruldu. Eskiçağ`da hızla gelişen kent, Orta- çağ`da VII.-X. yy`lar arasında müslüman Arapların saldırısına uğrayıp, 1071 Malazgirt Savaşı`ndan sonra Türklerin eline geçtiyse de, uzun süre Türklerin elinde kalamayıp, XIII. yy`a kadar sık sık Bizanslılar ile Selçuklular arasında el değiştirdi. Bu el değiştirmeler sırasında bir ara Haçlı saldırılarına da uğradı. 1256 yılından sonra kesin olarak Anadolu Selçuklu Devleti`nin yönetimine geçti. Türklerin yönetiminde kent, bir ara|Sahipatao- ğullarının, daha sonra da Germiyanoğullarının elinde kaldı ve bir süre de bu iki beylik arasında el değiştirdi. XIII. yy`da Germiyanoğullarının elindeyken bulunduğu yerden 7 km güneyde, günümüzde bulunduğu yerde kurulan yeni kente, Türkler başlangıçta Laodikeia`dan esinlenerek Lazkiye ya da Ladik diyorlardı. Sonra, yeni yerleştiği yerde bulunan Doğuzlu köyünün adı zamanla değişerek (Donguzlu, Domuzlu, vb.), sonunda Denizli`ye dönüştü. Yeni yerinde tepeler ile önündeki bahçeler içinde dağılmış mahalleler halinde kurulan (düzlükte de kare biçimli küçük `Çarşı Kalesi` yer alıyordu) kent, 1366`da bir depremden önemli öl­ çüde zarar gördü. Germiyanoğulları Beyliği`nin toprakları Yıldırım Bayezit döneminde Osmanlı topraklarına katılınca, Denizli kenti de Osmanlılara geçti. Ankara Savaşı`ndan (1042) sonra Timur tarafından yeniden Germiyanoğullarına verilip, 1411 `de kısa bir süre Karamanoğullarının elinde kaldı. 1429`da Murat II tarafından kesin olarak Osmanlı topraklarına katıldı. Osmanlı yönetim örgütünde, Anadolu eyaletine bağlı bir sancağın merkezi olan kent, XVI. yy`da 22 mahalleden oluşuyordu; nüfusu da 4 500-5 000 dolayındaydı. XVII. yy`da, mahalle sayısı Evliya Çelebi`nin verdiği bilgilere göre 44`e, ev sayısı da 3 600`e çıktı. 1702`de yeni bir depremden büyük zarar gören kent, XIX. yy`da bir kaza merkezi olarak Aydın sancağı­ na bağlandı. 1883`te yeniden sancak merkezi oldu. 1884`te şiddetli bir depremde beşte dördü yıkılıp, XIX. yy`ın sonlarında, 3 Haziran 1892`de işletmeye açılan bir şube hattıyla (Goncalı-Denizli) İzmir-Dinar demiryoluna bağlandıktan sonra yeniden gelişmeye başladı. GÜNÜMÜZDE DENİZLİ Cumhuriyetin ilk yıllarında aynı adlı ilin merkezi olan Denizli kentinin 1927 sayımındaki nüfusu 15 704`tü. Bu sayı önceleri yavaş, 19501i yıllarından sonra çevreye bağlandığı karayollarının yapılmasının ardından hızla artarken, nüfus artışına paralel olarak tepelerin önündeki düzlükte de yayılmaya başladı. 1960`ta 50 000`e çok yaklaşan (48 925) nüfusu, 1970`te 82 372`ye çıktı. İlk olarak 1975`te 100 0001 aşıp (106 902), 1990 sayı­ mında 200 0001 de geçti (204 118)ve Ege Bölgesi’nin İzmir`den sonra ikinci büyük kenti haline geldi. Çevresinin çeşitli ürünleri için bir ticaret merkezi olan Denizli`de, sanayi de oldukça gelişmiştir: Çırçır, dokuma, iplik, yağ, kereste ve deri fabrikaları. Ayrıca yakınındaki Pamukkale sayesinde önemli ölçüde turist çekmektedir.

Denizli (il) (sehir)

Denizli (il), Büyük bölümü Ege Bölgesi`ndeyeralan,lküçük bir kesimi de Akdeniz|Bölgesi`ne taşan il.Yüzölçümü 11 858| km* 2, nüfusu 1990 sayımına göre 750 982 olan Denizli: ili, 19 ilçeye ayrılmıştır: Merkez, Acıpayam, Akköy, Babadağ, Baklan, Bekilli, Beyağaç, Bozkurt, Buldan, Çal/ Çameli, Çardak, Çivril, Güney, Honaz, Kale, Sarayköy, Serinhisar, Tavas. Kuzeyde Uşak, kuzeydoğu ve doğuda Afyon, gü­ neydoğuda Burdur, güney ve güneybatıda Muğla, batı­ da Aydın, kuzeybatıda Manisa illeriyle sınırlı olan Denizli`nin güney ve güneydoğu kesimlerinde, yükseltileri 2 000 m`yi aşan dağlar yeralır. Bunlardan yükseltisi 2 528 m`yi bulan Honaz dağı, aynı zamanda bütün Ege Bölgesi`nimen yüksek doruğudur,Honaz dağı, batıda K a z ık b e l i`y le B a b a dağından(2 300 m) ayrılır. Bu dağlar ile daha kuzeyde bulunan Büyük ve Küçük Çökelez (1 842 m-1 734 m) dağları arasına Büyük Menderes ırma­ ğının yukarı çığırı çevresinde gelişen Denizli ovası girer. Ovanın tabanı, güneydoğuda 300 m yükseltiden, Denizli önlerinde 220 m`ye, Sarayköy önünde 150 m`ye iner. En geniş yeri Pamukkale önünde olan ovanın kuzeyinde kireci bol sıcak su kaynakları bulunması, burada ünlü traverten çökeltilerini oluşturmuştur: Pamukkale. Denizli ilinde, dağların yüksek kesimleri dışında, Akdeniz ikliminin denizden uzaklık ve yükseklik etkisiyle` değişikliğe uğramış biçimi egemendir. Yazlar çok sıcak geçer: En sıcak ay ortalaması 26,6 °C, günümüze kadar kaydedilen en yüksek sıcaklık 41,2 °C`tır (25.8.1958). Kışlar,Ege^ölgesi`nin kıyıkesimlerine göre daha soğuktur: En soğuk ay ortalaması 5,7 °C; günümüze kadar kaydedilen en düşük sıcaklık - 11,6 °C (9.2.1965). Ya­ ğışlar fazla değildir (Denizli`de 547 mm, Sarayköy`de 442 mm). En yağışlı mevsim kış olmakla birlikte, kışa düşen yağış payı Denizli kentinde yüzde 50`nin altındadır (yüzde 45,5). Yaz yağış payı ise yüzde 7`dir. İstatistikler, Denizli ili topraklarının üçte birine yakı­ nını ormanlık alan olarak gösterirlerse de, gerçekte orman örtüsü yer yer yozlaşmış, bazı kesimlerdeyse yangınlardan zarar görerek iyice ortadan kalkmıştır. Ormanlara daha çok ilin güney kesiminde raslanır. Denizli ilinin büyük kesiminin suları, Büyük Menderes ırmağı tarafından toplanarak Ege denizine boşaltılır. Güney kesiminin sularıysa, Dalaman çayının yukarı çı­ ğırında toplanarak, Akdeniz`e akar. Denizli ilinin doğusunda bulunan küçük bir alanın suları da, Acıgöl kapalı havzasında toplanır. İlin en önemli gölleri, yarısı Afyon iline taşan Acıgöl ileÇivril`in doğusundaki Işıklı gölüdür. Acıgöl`ün suyu acı,Işıklı gölününkiyse tatlıdır.
EKONOMİ Denizli ilinde tarımın başlıca özelliği çeşitliliğidir. İl topraklarında aşağı yukarı bütün tahıl çeşitleri yetiştirilir: Buğday, arpa, mısır, yulaf, çavdar. Sanayi bitkilerinde de gelişme görülmektedir. Üretim bakımındanşekerpancarı birinci sırada gelir. Onu, sırasıyla pamuk ve tü­ tün izler. Günden güne gelişmekte olan meyvecilikte, üzüm bağları geniş yer kaplar. Sarayköy yakınlarında incir yetiştirilir. Zeytin ve antepfıstığı yetiştirilme çalış­ malarına da girişilmiştir. Hayvancılık, mera hayvancılığına dayanır. Koyun ve keçi sayısı fazla, büyükbaş hayvan sayısıysa azdır. Yeraltı gelir kaynakları arasında, Baba dağı eteklerinde bakırlı pirit (Kızılcabölük`te), Acıpayam`da magnezit, Denizli yakınlarında kükürt sayılabilir Denizli ili, dokumacılığın geleneksel olarak geliştiği bir ildir. Denizli, Honaz, Buldan, Babadağ, önemli dokumacılık merkezleridir. Büyük kuruluş olarak Denizli Bez Fabrikası ile güneydeki şarap fabrikası sayılabilir. Tavas ve Acıpayam ilçelerinde balcılık yaygındır. ULAŞIM Denizli ili, Akdeniz kıyılarını Ege kıyılarına bağlayan önemli bir yolun (Antalya-İzmir) geçiş alanı olduğu için, ulaşım bakımından önemlidir. Bu önemli yoldan ayrı­ lan ikinci derecede yollar da vardır.

Bunlara bakanlar bunlara da baktı

Benzer isimler

Güncel Filmler

Son Eklenen Filmler

Bi` İlhan İrem Vardı
Bi` İlhan İrem Vardı Devamı
Komünist Başkan
Komünist Başkan Devamı

Sizin için seçtiklerimiz

Şüpheliler
Şüpheliler Devamı
Sevenler Ölmez
Sevenler Ölmez Devamı

May
May Devamı
Gladyatör
Gladyatör Devamı
Rıza
Rıza Devamı

Parçalı Bulutlu
Parçalı Bulutlu Devamı
Vahşi Bir Erkek Sevdim
Vahşi Bir Erkek Sevdim Devamı
İnce Cumali
İnce Cumali Devamı

Spartacus
Spartacus Devamı
Hood of the Living Dead
Hood of the Living Dead Devamı